PL CZ

Lubań

LUBAŃ – miasto w woj. dolnośląskim. Położony jest w górnej części Górnych Łużyc na Pogórzu Izerskim nad rzeką Kwisą. Przez miasto przebiega międzynarodowy szlak pątniczy – Droga Św. Jakuba.
Miasto leży przy trasie Jelenia Góra – Zgorzelec. Do granic państwa z Niemcami i Czechami jest ok. 18 km.
Ok. 23 tys. mieszkańców.

 

HISTORIA 
Dzięki położeniu Lubań rozwijał się jako miasto kupców i rzemieślników. W średniowieczu krzyżowały się tutaj ważne szlaki handlowe i komunikacyjne – Trakt Solny, Droga Frankijska i droga Via Regia.

W XIII w. Lubań otrzymał prawa miejskie wg prawa magdeburskiego.
W 1243 r.  Otton III otrzymał miasto jako posag księżniczki Beatrycze córki króla czeskiego Wacława I.
W latach 1319 – 1337 miasto należało do księstwa jaworskiego.
W 1337 r. Lubań przeszedł we władanie króla czeskiego Jana Luksemburskiego.
W latach 1346 – 1815 miasto należało do górnołużyckiego Związku Sześciu Miast.

Najazdy husytów w 1427r. i 1431 r. niemal doszczętnie zniszczyły miasto. Lubań trapiły także wielkie pożary  i epidemie dżumy i tyfusu.

Lubań odwiedzili król Szwecji – Karol XII, król Polski – August Mocny i Napoleon.

W XIX w. powstają pierwsze zakłady przemysłowe. Rozwija się tkactwo głównie płóciennictwo.
W 1899 r. zostaje założona pierwsza tkalnia mechaniczna. Wraz z rozwojem przemysłu rośnie liczba mieszkańców.

 

ZABYTKI

RATUSZ – najpiękniejsza budowla renesansu na Śląsku. Jego budowę zaczęto w 1539r. , a ukończono  w 1541 r. Ciekawe portale i sklepione wnętrza.

WIEŻA TRYNITARSKA – dzwonnica dawnego kościoła z 1320 r., który spłoną w 1760 r.

BASZTA BRACKA – zbudowana w 1318 r. przy bramie Brackiej. Pełniła funkcję obronną bramy i pobliskiego klasztoru franciszkanów.

BASZTA KRAMARSKA – pozostałość po pierwszym ratuszu wybudowanym w 1228 r. , który spłonął w 1487 r.

DOM SOLNY – wzniesiony w latach 1537-1539 z bazaltu. Przeznaczony do przechowywania zboża i soli. Całość zwarta, prosta z małymi otworami okiennymi.

MURY MIEJSKIE OBRONNE – wzniesione w 1318 r. z kamienia bazaltowego. Mury grubości 2,4 m posiadały górny chodnik i wzmocnione były basztami.

KOŚCIÓŁ  ŚW. TRÓJCY – pobudowany w latach 1859 – 1861. Styl neogotycki. Obraz ołtarzowy wykonany przez Engerta, dyrektora szkoły artystycznej w Pradze.


KOŚCIÓŁ EWANGELICKO-AUGSBURSKI – wybudowany w połowie XV w. w stylu neo-gotyckim. Przez  200 lat pełnił funkcję kaplicy cmentarnej. Od XVII w. służy jako kościół protestancki.

DOM POD OKRĘTEM” – zbudowany w 1704 r. przez Jana Kirchoffa. Na portalu widnieje płaskorzeźba przedstawiająca żaglowiec na morzu.

SŁUP MILOWY – słup dystansowy poczty polsko-saskiej. Stoi na Rynku. Kolumnę zdobią godła Rzeczypospolitej i Saksonii.

Galerie Lubań

Urząd Gminy
i Miasta

Gryfów Śląski

Unia Europejska
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego PRZEKRACZAMY GRANICE

Projekt PN. Centrum Informacji Turystycznej i Promocji Pogórza Izerskiego jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz ze środków budżetu państwa za pośrednictwem Euroregionu Nysa.

Co nowego | O projekcie | Turystyka | Wydarzenia | Biuro CIT
www.cit.gryfow.pl 2009

MComputers