PL CZ

Strona glówna Baza turystyczna

Gryfów Śląski

Gryfów Śląski

CZ

Adres: 59-620, Gryfów Śląski

Kamienica pod numerem 1-2 położona na narożniku Rynku i ulicy prowadzącej dawnego zamku. Stoi ona na szerokiej parceli, wyznaczonej jeszcze w trakcie lokowania miasta. Kamienica zajmuję dwie posesje, których pierwotne rozplanowanie sięga czasów średniowiecza. Kamienna budowla powstała w II poł. XVI w. Zastąpiła ona zabudowę drewnianą. Pozostałością po niej są zewnętrzne mury budowli, kamienne obramienia okien fasady z krzyżującym się laskowaniem, trójtraktowe rozplanowanie, piwniczne sklepienia,a także boczna oficyna połączona łącznikiem. W 1828r. radykalnie zmieniono wygląd tej kamienicy, do tego momentu będącej prywatnym domem kupieckim. Zabudowano parter wraz z podcieniami i zamieniono jej wygląd do pierwszego piętra.  W tym też roku nabył  ją farbiarz Karol Gringmuth, który po uzyskaniu zgody władz rejencji legnickiej, postanowił urządzić zajazd pierwszej klasy. Obecny zewnętrzny wygląd kamienicy jest wynikiem XIX-wiecznej przebudowy około 1860. Wtedy to nadano gmachowi dzisiejszy wygląd, przystosowując go do historycznego sąsiedztwa zamku. Nadano mu formy historyczne, odwołując się do średniowiecznej architektury obronnej. Ścięto wtedy dwa szczyty, będące pamiątką po oryginalnej budowli, kończąc je niewielkim murkiem. Później prześwit pomiędzy szczytami zamurowano, wyrównując poziom zwieńczenia dachu i dodając szczyt. Przyozdobiono okna gzymsami i obramowaniami, a także zmieniono wygląd parteru.Ta zmiana wystroju kamienicy spowodowana została jej nowym przeznaczeniem.W XIX w. mieściły się hotel i restauracja ,,Pod zamkiem”

Sąsiedni, szeroki dom pod numerem 3 pochodzący z tego samego czasu, czyli z II poł. XVIw., został przebudowany około 1850r. Tutaj w 1792r. karczmarz C. Weidner senior po otrzymaniu koncesji z kamery legnickiej założył gospodę, którą nazwał ,,Pod Czarnym Orłem”, dzięki życzliwości Weidnera, miało swój lokal, założone 20 października 1797r. stowarzyszenie ,,Winter-Kranzchen”. Na początku naszego wieku mieściła się kasa zapomogowo-pożyczkowa. Wygląd tej kamienicy na przestrzeni wieków w zasadzie nie zmieniła się. Bezstylowa fasada utraciła jedynie podwójne podcienia.

Kamienica pod numerem 4, jest jedyną w mieście, która zachowała w swoim trójtraktowym podziale niemal całość renesansowego wystroju. Jako jedyna posiada jednoprzęsłowe podcienie, podparte na oryginalnej, przysadzistej jońskiej kolumnie. Kamienica była budowana na początku lat 90-tych XVI w.,  o czym informuje  nas tablica erekcyjna powyżej kolumny, na półpiętrze fasady oraz nad portalem, w pokoju parterowym. Niektóre znajdują się w prywatnych mieszkaniach przez co dostęp do nich jest ograniczony. Stojąc przed ścianą frontową dostrzegamy trójkątny szczyt zakończony gałką i niegdyś chorągiewką, a ozdobiony na górnych krawędziach dynamicznymi wolutami. Tablica fundacyjna ze znakiem rodowym 1593r. Tarcza herbowa ze znakiem rodowym, składającym się z inicjałów CT oraz rozdzielonego przez nią tekstu RENOVIRETA 1716. Zapis ten dotyczy renowacji, jaka została przeprowadzona w latach 1716-17. Z renesansowego wystroju kamienicy widać jeszcze piękny portal wejścia głównego. Ozdobiono                      go rzeźbionymi owocami, roślinami umieszczonymi w kwadratowych płaszczyznach archiwolty, a także u szczytu głowami aniołów, pomiędzy którymi w medalionie znajduje się wtórnie znak rodowy Tschantera. Ponad portalem niewielkie, zakończone renesansowym szerokim gzymsem okienko-świetlik, mające rozjaśnić sień.

Kamienica pod numerem 5 to kolejna dość znacznie przebudowana. Dzisiaj posiada eklektyczny wystrój fasady, uformowany pod koniec XIX w. Zamieniono wtedy jej oryginalny renesansowy wystrój, podwyższono fasadę i przyozdobiono ją stylowymi rzeźbieniami. Była to jedna z najbogatszych kamienic w Gryfowie.

Pod numerem 6 kamienica w stylu empire z II poł. XVIw., przy czym z tego czasu pochodzi jedynie zamurowany podcień, układ przestrzenny i część sklepień parteru oraz piwnicy.

Dom nr 10 powstał, podobnie jak większość kamienic rynkowych w II poł. XVI w. Zachował się pierwotny układ przestrzenny i sklepienia. Przebudowano go około 1730r.

W fasadzie domu nr12  ozdobiony renesansowy portal, wykonany przez ten sam warsztat,  co datowany na 1603r.,kamienica nr 4 przebudowano ją gruntownie w 1758r., o czym świadczy m.in. data na portalu tylnej elewacji. Wtedy też zmieniono wystrój fasady oraz kształt klatki schodowej. W 1915 zamurowano podcienia oraz połączono ją z sąsiednim domem.

Po przeciwległej stronie Rynku znajduję się dwie największe kamienice, należąc nigdyś do najbogatszych rodów gryfowskich. Stoją one nieprzypadkowo wu wylotu drugiej pod względem rangi ulicy, prowadzącej w stronę Jeleniej Góry.

U wylotu ul. Grodzkiej kolejna kamienica wzniesiona po wielkim pożarze w 1603r. Nad jej wejściem kwadratowa kamienna tablica z herbem, na który składa się jedynie liść oraz inicjały A C (lub AG) Całość uzupełnia data 1603. W kamiennym zwieńczeniu portalu trzymana przez wystające z chmur dłonie szarfa.

Nr 13 to neoklasycystyczna kamienica z XVII w. Reliktami najstarszej budowli jest data w zwieńczeniu elewacji frontowej rok 1624 oraz renesansowe okno w elewacji bocznej. Na wmurowanej w fasadę tablicy umieszczono datę przebudowy rok 1875. 

Położenie :

Gryfów Śląski (niem. Greiffenberg) – miasto położone na Pogórzu Izerskim nad rzeką Kwisą, w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gryfów Śląski. Miasto leży w połowie drogi między Jelenią Górą a Zgorzelcem.

Mapa :

Galerie Gryfów Śląski

Urząd Gminy
i Miasta

Gryfów Śląski

Unia Europejska
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego PRZEKRACZAMY GRANICE

Projekt PN. Centrum Informacji Turystycznej i Promocji Pogórza Izerskiego jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz ze środków budżetu państwa za pośrednictwem Euroregionu Nysa.

Co nowego | O projekcie | Turystyka | Wydarzenia | Biuro CIT
www.cit.gryfow.pl 2009

MComputers