Góry Izerskie tworzą zachodni człon Sudetów. Pasmo Gór Izerskich położone jest na granicy Polski i Czech. 
Od wschodu sąsiadują z rozległą Kotliną Jeleniogórską oraz z Karkonoszami. Granicę pomiędzy Górami Izerskimi a Karkonoszami stanowi obniżenie Przełęczy Szklarskiej (886m). Od południa i południowego - zachodu Góry Izerskie ograniczone są Doliną Nysy Łużyckiej, za którą rozciągają się Góry Łużyckie. Na północy Góry Izerskie przechodzą w Pogórze Izerskie.

Polska część gór obejmuje dwa równoległe do siebie grzbiety: Grzbiet Wysoki z Wysoką Kopą (1126m) oraz Grzbiet Kamienicki z Kamienicą (973m). Oba grzbiety rozdzielone są dolinami Kwisy i Małej Kamiennej i łączą się ze sobą w siodle Rozdroża Izerskiego (767m). Po stronie czeskiej wyróżnia się masyw Izery (1121m), Grzbiet Waloński oraz Grzbiet Średni.

Najwyższym szczytem Gór Izerskich jest położona w całości w Polsce Wysoka Kopa (1126m). Najwyższym czeskim wzniesieniem jest Smrek (1124m).

Góry Izerskie zbudowane są granitognejsów, gnejsów i łupków krystalicznych. Całe pasmo jest niezwykle bogate w złoża kruszców głównie kwarcu.
W rejonie Świeradowa-Zdroju i Czerniawy-Zdrój występują wody lecznicze, do których należą szczawy wodorowęglanowe, wapniowo-magnezowe i żelaziste o znacznej radoczynności i różnym stopniu mineralizacji. W lecznictwie wykorzystuje się borowinę z torfowisk izerskich.

Klimat najbliższej okolicy Świeradowa-Zdroju jest najchłodniejszy i najwilgotniejszy w całych Sudetach,  zaś na Pogórzu Izerskim łagodny i ciepły.

Góry Izerskie to bardzo urokliwe miejsce do spacerów i wycieczek, z mnóstwem pięknych widoków i ciekawej, unikatowej roślinności. Góry Izerskie odrodziły się po klęsce ekologicznej w latach 70-tych i są obecnie jednym z najpiękniejszych miejsc w Sudetach.

Galerie Góry Izerskie